Szanowni Absolwenci, szanowni Rodzice, szanowny Księże, pracownicy szkoły.

Mam zaszczyt również powitać Pana Leszka Buckiego – wieloletniego Dyrektora Szkół ZDZ

Dziś, gdy kończycie pięcioletnią drogę w technikum, chcemy zatrzymać się na chwilę i powiedzieć coś więcej niż tylko „dziękujemy”.

Chcemy wyrazić wdzięczność za wszystkie dni, które współtworzyliście – za obecność.

Dziękujemy za Wasze zaangażowanie w życie szkoły – za każdy udział w wydarzeniach, za każdą inicjatywę, za gotowość do działania wtedy, gdy było trzeba zrobić coś więcej niż tylko „to, co obowiązkowe”.

Dziękujemy za reprezentowanie szkoły na zewnątrz – w środowisku lokalnym, wśród ludzi, dla których byliście wizytówką naszej wspólnoty. Pokazywaliście, że młody człowiek może być odpowiedzialny, zaangażowany i wrażliwy na drugiego człowieka.

Zostawiacie po sobie coś więcej niż wspomnienia – zostawiacie ślad. Ślad pracy, relacji i dobra, które nie kończy się wraz z ostatnim dzwonkiem.

W sposób szczególny pragniemy podziękować Sandrze Jakusik i Nikoli Jakusik. Za to, że przez te wszystkie lata zawsze można było na Was liczyć.

Za obecność, która dawała pewność, że sprawy ważne zostaną doprowadzone do końca.

Za postawę, która łączyła w sobie skromność i wielkość.

Wasze wieloletnie osiągnięcia, potwierdzone tytułem stypendystek Prezesa Rady Ministrów, są powodem do dumy dla całej szkoły. Ale jeszcze większym powodem do dumy jest to, jakimi jesteście ludźmi – odpowiedzialnymi, pracowitymi i wiernymi wartościom, które mają znaczenie.

Składamy również serdeczne podziękowania dla Jakuba Wtorka za zaangażowanie oraz nieocenioną pomoc w życiu szkoły w trakcie całego cyklu kształcenia.

Dziękujemy za gotowość do działania, wsparcie przy organizacji wydarzeń oraz aktywny udział w inicjatywach podejmowanych na rzecz społeczności szkolnej.

Dziękujemy Wam wszystkim – za to, że byliście.

Za każdy dzień, każdą chwilę, każde dobre słowo i każdy wysiłek.

„Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest i czym dzieli się z innymi.”

Te słowa, choć proste, niosą w sobie głęboką prawdę o życiu, które dziś – symbolicznie – otwiera przed Wami nowy rozdział.

Drodzy Absolwenci, kończycie właśnie ważny etap swojej drogi. Pięć lat nauki w technikum to nie tylko zdobyta wiedza i umiejętności w zawodach. To przede wszystkim czas dojrzewania, podejmowania pierwszych poważnych decyzji, uczenia się odpowiedzialności – za siebie, ale także za innych.

Świat, do którego dziś wchodzicie, bardzo często będzie mówił: „myśl o sobie”, „bądź pierwszy”, „wygrywaj za wszelką cenę”. Ale prawdziwa siła człowieka nie rodzi się w egoizmie. Ona rodzi się w relacji. W tym, czy potrafimy zauważyć drugiego człowieka. Czy potrafimy się zatrzymać. Czy potrafimy podać rękę – nawet wtedy, gdy nikt nie patrzy.

Bo życie nie polega na tym, aby tylko samemu być zadowolonym. Życie polega na tym, aby ktoś obok nas – dzięki nam – był choć odrobinę szczęśliwszy.

Dziś kończycie szkołę. Jutro zaczniecie pisać własną historię. I to od Was zależy, czy będzie to historia sukcesów liczonych wyłącznie osiągnięciami… czy historia, którą inni będą pamiętać, bo spotkali na swojej drodze dobrego człowieka.

Dlatego życzę Wam, abyście w dorosłym życiu nigdy nie zapomnieli, że sukces nie polega wyłącznie na tym, co osiągniemy dla siebie. Prawdziwy sukces to taki, który buduje dobro wokół nas. To moment, w którym ktoś dzięki nam się uśmiechnie, odzyska nadzieję, poczuje się ważny.

Dziś kończycie szkołę, ale nie kończy się Wasza droga. Ona dopiero się zaczyna. I od Was zależy, czy będzie to droga tylko dla siebie… czy droga, na której znajdzie się miejsce dla drugiego człowieka.

Życzę Wam odwagi w podejmowaniu decyzji, mądrości w wyborach i serca, które zawsze będzie otwarte na innych.

Powodzenia w dorosłym życiu.

Dzisiejszy dzień jest również dniem pożegnania naszej koleżanki, Pani Marzeny Sokołowskiej, która po 24 latach kończy pracę dydaktyczną w naszej szkole.

Z głębokim wzruszeniem składamy Pani podziękowania za wszystkie lata oddane edukacji i wychowaniu młodego pokolenia.

Dziękujemy za każdą lekcję, która była czymś więcej niż przekazywaniem wiedzy.

Za cierpliwość, spokój i wyrozumiałość, które towarzyszyły Pani w codziennej pracy.

Za wymagania, które kształtowały charakter i uczyły odpowiedzialności.

Dziękujemy za to, że potrafiła Pani dostrzec w uczniach więcej, niż oni sami w sobie widzieli.

Pozostawia Pani po sobie coś bezcennego – wiedzę, ale przede wszystkim ślad w sercach wielu młodych ludzi.

Choć kończy się Pani praca dydaktyczna w naszej szkole, to jej owoce będą trwały jeszcze przez długie lata.

Dziękujemy